چقدر این حس شیرینه...!

صبح به خاطر  کودک دلبندت زودتر از خواب بیدار بشی...

تغذیه مخصوص اون روز رو بذاری داخل کیفش...

وسایلی که باید توی کیفش باشه رو چک کنی تا چیزی کم و کسر نباشه...

بری ناز و نوازشش کنی ...

نازش رو بخری تا کم کم از خواب بیدار بشه...

براش صبحونه ببری توی رختخوابش...

تلویزیون رو از قبل روشن کرده باشی و زده باشی کانال پویا...

تا بخاطر کارتن دیدن هم که شده چشمای نازش رو باز کنه...

بعد هم لباساشو تنش کنی و بفرستیش مهد...

دست در دست بابایی...

یعنی همیشه این حس اینقدر شیرین میمونه؟